donderdag 3 mei 2012

Steun Poekie !


Speciaal geschreven voor het Poekie-project van Saskia Imbert.

1 kopen = 1 geven

Een leuk avontuur met in de hoofdrol Poekie.
Mooie illustraties nemen je mee in een wereld vol fantasie,
een wereld waar een knuffel niet zomaar een levenloos lapje stof of draadje is.
Mooi om voor te lezen aan klein en groot.

Voor 3 euro schenkt u een boekje aan een kankerpatiëntje van het UZ Gent.
Voor 6 euro koopt u een boekje voor uzelf én schenkt u tegelijkertijd ook een boekje aan een ziek kindje!
Een centje meer gaat in de spaarpot van het kinderkankerfonds.
Indien de postbode uw boekje brengt heb je ook nog 1.65 euro verzendkosten
te betalen.
Hou er rekening mee dat er soms een wachttijd van twee weken kan zijn want Poekie heeft het extra druk !

Bestellen kan je bij Janneke Frutsel, de schrijfster van het boekje.
BEDANKT !

donderdag 23 februari 2012

Het geschenk dat je kreeg bij je geboorte.

De examens liggen al reeds drie weken achter mij. Ik ben tevreden met de resultaten, al had het iets beter gekund, maar opgeven zal ik niet doen.
Zoals bij elke student -of toch de meeste- zakt die leerstof nu stilletjes aan naar achteren in het hoofd om daar, niet vergeten te worden, maar toch een minder opmerkzaam leven te leiden.
Al geldt dat voor één stukje leerstof helemaal niet....

In mijn cursus Tijd (zo heet dat in het lager onderwijs, beter gekend als Geschiedenis) begint men uiteraard bij het begin: het ontstaan van het heelal en onze aarde. Misschien is het wel interessant om dit even te vertellen, een beetje basiskennis kan geen kwaad:

Zo een 15 miljard jaar geleden spatte een oerster (een uiterst kleine energieklomp) uit elkaar. Uit deze zogenaamde Big Bang ontstonden miljarden sterren en planeten die aan onvoorstelbare snelheden uit elkaar vlogen. Enkelen doofden uit en eentje daarvan werd onze aarde.
Onze aarde zou zo'n 5 miljard jaar geleden gevormd zijn, de buitenkant kreeg een harde korst en de binnenkant is - nog steeds - gloeiend heet.
Het eerste leven op aarde kwam er zo een 3,5 miljard jaar geleden, waarschijnlijk ergens diep in een Oerzee. Daaruit ontstonden alle levensvormen - planten en dieren - die ooit op deze aarde hebben geleefd en nog steeds leven.

Ziezo, onze aarde is er en het eerste leven op aarde kruipt ook al rond. Maar hoe zit het nu met de eerste mens? Wat voor een wezen was dat? Hoe zag die eruit? Wat deed die? Maar vooral... wat stond er op het menu van de eerste mens? Een zeer belangrijke vraag volgens mij. Vooral omdat het argument van tegenstanders van vegetarisme vaak het volgende is: "De mens is een vleeseter, hij heeft altijd al vlees gegeten en we hebben dat gewoonweg nodig!"
Ik zal nu het tegendeel trachten te bewijzen aan de hand van mijn cursus*, maar we beginnen weer bij het begin:

De eerste mens kwam er ongeveer 2,5 miljoen jaar geleden en heeft zijn oorsprong in Afrika (daarmee zijn de problemen omtrent racisme ook meteen van de baan). De eerste mens was de Australopithecus, misschien beter gekend als 'Lucy', ze waren de eerste mensapen die rechtop liepen.
In mijn cursus wordt deze mens omschreven als 'afhankelijk van de natuur / een zwerver'. Dit wil dus zeggen dat de eerste mensen zich nooit lang op één plek vestigden, ze bleven enkel zolang er voedsel ter beschikking was, net zoals elk ander dier trokken ze naar andere oorden op zoek naar voedsel.
Ik citeer uit de cursus:
'De mens leefde van wat de natuur hem gaf: was dat niets of onvoldoende, dan was de mens verplicht te vertrekken naar andere gebieden. ... Kenmerken voor deze gemeenschap was dan ook de lage bevolkingsdichtheid en de geringe bevolkingsaangroei.'

Nu de belangrijkste vraag: wat aten ze? Ik citeer eerst de cursus en bespreek nadien mijn eigen bedenkingen:
'Naast het potentiële jachtwild viel in de natuur ook een rijke variëteit aan eetbare planten, vruchten, noten en wortels te rapen. Daarnaast is toch denkbaar dat ook paddenstoelen, honing, insecten, slakken, eieren,.. in de verzamelmand kwamen. Wat men precies at was afhankelijk van het aanbod, het seizoen en het klimaat.'
Tijdens de les dat deze paragraaf besproken werd, voegde mijn docent er dit nog aan toe: "Mensen denken dat de eerste mensen op mammoeten en ander wild jaagden, maar dat is helemaal niet waar. De jacht op wilde dieren was zo goed als onmogelijk, men was met te weinig mensen om zo een groot dier te vangen en te vermoorden en dan nog.. wat zouden ze met al dat rauw vlees hebben gedaan? -het vuur was nog niet 'uitgevonden'- De voornaamste voedingsbron van de mens waren planten, zo is het gewoon."

Zo, het wordt ons aan de hogeschool zo aangeleerd dus gelogen zal het niet zijn ;-).

Kijk nu eens even terug naar de eerste zin die ik citeer uit de cursus over het voedsel... Inderdaad, er staat "het potentiële jachtwild", wat dus wil zeggen dat men er niet eens zeker van is of dat het maar in zeer geringe mate voorkwam dat de mens ging jagen. Plantaardig voedsel bleef dus steeds de voornaamste voedingsbron voor de mens. Daarnaast aten ze ook wel eens een slakje en wat insecten, maar dus enkel wat ze konden VINDEN in hun omgeving. En dat woordje 'vinden' heeft in mijn ogen heel veel betekenis. De eerste mens forceerde de natuur dus helemaal niet om zo veel mogelijk voedsel te produceren, dus er waren ook (bijna) geen nadelen verbonden  aan hoe de mens zich voedde.
De mens at wat zijn omgeving te bieden had, wanneer die was uitgeput trok hij verder naar een andere plek waardoor de voorgaande plaats zich weer vrij kon herstellen en binnen afzienbare tijd weer een bron van voedsel werd. De tijdelijke verblijfplaatsen werden maar in geringe mate aangepast, waardoor de natuur helemaal geen hinder ondervond aan de mens, net zoals het perfect in harmonie leefde met al de rest van de dieren.

Maar dan zijn we ons beginnen vestigen in gemeenschappen en groeide de bevolking sterk. Dan zijn de problemen begonnen. Om plaats te maken voor landbouwgronden en de veestapel hakten men alsof het een lieve lust was de bossen om en al snel was de natuur rondom onze nederzettingen uitgeput. Daarom dienden we meer en meer zelf dieren en planten te gaan verbouwen om hongersnoden te voorkomen voor de grote bevolking. We hebben alles zo sterk geplunderd waardoor de natuur ons niets meer kon bieden. Nu, vandaag de dag, is er massaproductie nodig om onze soort te kunnen onderhouden.

Maar deze massaproductie heeft gruwelijke gevolgen voor de natuur, zeker de vlees- en visindustrie. En daarom schrijf ik dit blogbericht; om mensen te overtuigen dat we geen vlees nodig hebben, zeker niet in die mate. We hebben duizenden jaren geleefd op plantaardig voedsel en hier en daar, heel af en toe eens een slakje of een konijntje, maar zeker niet elke dag. Hoe meer mensen dit beseffen, hoe beter voor de wereld. Samen kunnen we de massaproductie in de vleesindustrie stopzetten en in een gezondere, schonere wereld leven.

Laat dat stuk vlees op je bord achterwege en eet plantaardig, het is gezonder en bovendien keer je dan terug naar de échte levenswijze van de mens. Kies voor wat de natuur je op die moment te bieden heeft, pas je aan aan de natuur want zo hoort het. De natuur heerst over ons, wij niet over haar. Alles is zo mooi voorzien dat je tijdens elk seizoen een variëteit aan groenten en fruit kan eten die je sterk en gezond maken/houden, maak daar gebruik van.. aanvaard het geschenk dat de natuur je heeft gegeven bij je geboorte. Respecteer dat geschenk en draag er zorg voor zodat ook jou kinderen en kleinkinderen van dat geschenk kunnen genieten. Het is nog niet te laat, we kunnen de natuur nog redden... De natuur heeft ons nu heel hard nodig, de natuur heeft U nodig.

Geniet van je geschenk.


* Mijn cursus is geschreven door A. Vermeire.

dinsdag 21 februari 2012

Barbaarse afslachting van dolfijnen in Japan en het mensDOM.


Gisteren keek ik op Canvas naar de genomineerde documentaire 'The Cove'. De film volgt voormalig dolfijnentrainer Ric O'Barry op zijn zoektocht naar de activiteiten van de dolfijnenjacht in de Japanse gemeente Taiji.

In Taiji wordt jaarlijks in september de jacht op de dolfijnen geopend, het is een van de meest verschrikkelijke dingen die je je kan voorstellen. Duizenden dolfijnen worden geslagen en neergestoken met speren en harpoenen waardoor ze nog een moeilijke en veel te lange doodstrijd te wachten staat. Alvorens ze de pijnlijke messen in hun lichaam krijgen worden ze opgejaagd en in het nauw gedreven.

Zo gaan ze tewerk:
De vissers in dorpen zoals Taiji trekken in kleine boten naar de bekende migratieroutes van dolfijnen. Ze plaatsen hun boten strategisch op een lijn, en wachten op de dolfijnen. Wanneer de dolfijnen aankomen, laten de vissers lange metalen pijpen in het water zakken en creëren een muur van geluid door op deze pijpen te slaan. Het geluid verstoort het navigatiesysteem van de dolfijnen. Ze zijn gedesoriënteerd en raken in paniek. De dolfijnen zwemmen weg van het geluid, en de vissers manoeuvreren de dieren een kleine ondiepe baai in. Eenmaal in de baai worden netten opgetrokken zodat de dolfijnen niet kunnen ontsnappen.
De vissers verwonden gewoonlijk enkele gevangen dolfijnen met een speer of steken hen met een mes; de dolfijnen zullen gewonde familieleden niet achterlaten.
Opgesloten in het ondiepe water proberen de dolfijnen de hele nacht rondjes te zwemmen om zo ver mogelijk van de kust weg te blijven. De volgende ochtend halen de vissers hun netten binnen en dwingen zo de dolfijnen dichterbij de kust, waar ze hen doden door ze te steken met messen en haken. De dolfijnen spartelen elk tot wel zes minuten lang terwijl ze langzaam doodbloeden en de zee letterlijk rood kleuren met hun bloed.
Na de slachtpartij worden de lichamen van de dolfijnen naar een slachthuis gebracht om versneden te worden. Het vlees is zwaar vervuild maar wordt zonder waarschuwing in Japanse supermarkten verkocht - supermarkten die vaak in bezit zijn van Europese en Amerikaanse ketens. (Bron: Sea Shepard)

Na het bekijken van deze documentaire met vreselijke beelden heb ik nog lang wakker gelegen uit pure boosheid. Ik dacht na en bleef nadenken tot ik kookte. Hoe kan de mens - die het meest intelligente wezen op aarde zou zijn - nu zo iets doen?! Er loopt zo veel fout in deze wereld dat ik er stilletjes aan depressief van word. Ik ben beschaamd om tot de populatie, dat als "de mens" benoemd wordt, te horen. 
De mens is helemaal niet het slimste wezen op aarde, want welk intelligent dier zou er alles aan doen om zijn eigen habitat zo te verwoesten?! Dat kan dan enkel de domste diersoort zijn en bij deze geef ik die titel aan de mens.

Onze fauna en flora waren ooit zo mooi op elkaar afgestemd, verdeeld over de verschillende werelddelen, dat alles een prachtig, stabiel en harmonieus geheel vormde waar natuurlijke selectie ervoor zorgde dat er nooit iets te veel of te weinig was. 
Wij - de mens - zijn god gaan spelen en hebben ervoor gezorgd dat elk individu steeds langer op deze aardbol rond mag lopen, waardoor dat evenwicht verdwenen is. We zijn steeds met meer en meer mensen waardoor we onze Moeder Natuur steeds meer moeten vergiftigen. De mens is het ergste wat deze planeet ooit kon meemaken.

Gelukkig zijn er nog goede mensen op deze aarde ook, maar jammer genoeg zijn ze -voorlopig nog- met te weinig om de harde strijd te winnen. 

Mijn ogen zijn nogmaals geopend door deze documentaire, maar het doet me pijn dat er veel meer zijn die hun ogen nooit zullen openen.




donderdag 16 februari 2012

Steun het Poekie-project en schenk een ziek kindje een mooi verhaal!


Speciaal geschreven voor het Poekie-project van Saskia Imbert.

1 kopen = 1 geven

Een leuk avontuur met in de hoofdrol Poekie.
Mooie illustraties nemen je mee in een wereld vol fantasie,
een wereld waar een knuffel niet zomaar een levenloos lapje stof of draadje is.
Mooi om voor te lezen aan klein en groot.

Voor 3 euro schenkt u een boekje aan een kankerpatiëntje van het UZ Gent.
Voor 6 euro koopt u een boekje voor uzelf én schenkt u tegelijkertijd ook een boekje aan een ziek kindje!
Een centje meer gaat in de spaarpot van het kinderkankerfonds.
Indien de postbode uw boekje brengt heb je ook nog 1.65 euro verzendkosten
te betalen.
Hou er rekening mee dat er soms een wachttijd van twee weken kan zijn want Poekie heeft het extra druk !

Bestellen kan je bij Janneke Frutsel, de schrijfster van het boekje.
BEDANKT !